ORG

Do napisania poniższego natchnęła mnie aktualna ankieta "Jak przegrywasz mecz" wisząca aktualnie na ORGu (wszyscy głosowali? To na co czekacie?) Zafrapował mnie zwłaszcza przedostatni jej punkt "Dostaję świra i zjadam klawiaturę"


Istnieje pojęcie wylansowane przez komentatorów sportowych naszych mediów (mam nadzieję, że nie pana Sz., bo musiałbym trochę go polubić), pojęcie "sportowa złość".


Występuje ona w sytuacjach kiedy zawodnik przegrywający mecz maksymalnie koncentruje się i ładuje adrenaliną by w rewanżu lub dalszym etapie gry eksplodować najwyższą formą i umiejętnościami. Kiedy szanując i respektując ciągle rywala jako człowieka mamy zamiar go zniszczyć go i unicestwić jako przeciwnika. To zjawisko bardzo pozytywne jeśli jest odpowiednio kontrolowane i nie wykracza poza sferę czysto sportową. Pozytywne mimo zawierającego się w jego nazwie słowa o wydźwięku wyraźnie destrukcyjnym i negatywnym czyli "złości". Ostatnio byłem świadkiem takiej złości i jej korzystnego oddziaływania na zawodnika i rywalizację. Po katastrofalnej porażce lopa z andro1dem w WB, ten pierwszy ładował się do rewanżu czekającego obu w LB, wyzwalając w sobie modelową sportową złość właśnie. Umiejętne, a może tylko intuicyjnie poprawne, sterowanie tym uczuciem spowodowało, że niedzielnego poranka lop dopiął swego "zjadając" andro1da na śniadanie na tej samej mapie, która była miejscem jego poprzedniej klęski. To, ze już za chwilę sam został zjedzony przez stinga nie jest już takie istotne. Widocznie sting był bardziej głodny niż obżarty już lop.





Ale nie o tym chciałem pisać.





Gotowanie to cała sztuka. To rytuał i celebracja. Owszem, można wrzucić do mikrofali bułkę z szynką, ale to sposób na zaspokojenie głodu. A co z innymi zmysłami? Dobry posiłek wymaga zaangażowania, czasu, dobrego przepisu, odpowiednich składników, odpowiedniej ich obróbki, specjalnego podania. Wymaga czasu i uwagi. Najlepsze dania to te, które powstają jednocześnie w kuchni i sercu kucharza.





Ale i nie o tym chciałem pisać.


Chociaż mamy w tym momencie dwa elementy, które zbliżają nas do meritum mojej wypowiedzi - mamy złość, i mamy dobry pogląd na kucharzenie.





Oto co chciałem napisać:


Przepis na klawiaturę


Porcja dla jednej osoby





Składniki


klawiatura 1 szt.


Oliwa 3-4 łyżki stołowe


przyprawy wszelkie w każdej dostępnej ilości


gazety (ok. 1 kg)


maska p-gaz 1 szt. (jeśli gotujmy w towarzystwie -1 szt/osobę)


telefon do straży pożarnej może być przydatny





Sposób przyrządzenia


Klawiaturę oczyścić z nagromadzonego przez lata używania brudu.Po wyjęciu przycisków, wypłukać z w zimnej wodzie, kabel odciąć i odłożyć. Przyciski po umyciu wrzucić do wody, posolić i gotować do miękkości. Nie rozgotować!!! Rozgrzać patelnię z oliwą. Włożyć maski p.-gaz. Wrzucić na gorący tłuszcz korpus klawiatury ( w przypadku niezgodności gabarytowej klawiaturę można przełamać na pół) . Mocno osolić, popieprzyć, dodać chili, worchester i co tam jest ostrego pod ręką. Smażyć pod przykryciem na wolnym ogniu do uzyskania konsystencji gluta. Uwaga! Wyłączyć przed ostateczną utratą kształtu! Wyjąć z patelni, położyć na uprzednio przygotowanym pliku gazet. Zdjąć maski p.-gaz.! Wrzucić do korpusu klawiaturyuprzednio odcedzone przyciski. Posypać posiekanym kablem. Podawać na stół trzymając od dołu przez gazety.


Do konsumpcji włączyć demko ostatniego przegranego pojedynku.


Gwarancja slawka - oglądanie porażki będzie niczym w porównaniu z doznaniami smakowymi.


Smacznego.